کِلکِ شبانه

دوستانم در بند هستند

kelkeshabaneh — Tue, 29 Dec 2009 12:57:01 GMT

امروز رفتم دفتر مجله. ایران دخت را می گویم. روحیه دوستانم خوب بود اما کسی نمی توانست پنهان کند که از شنیدن خبر دستگیری دیگر دوستانش ناراحت بود. خبر رسید کیوان مهرگان را گرفتند. دوستش دارم. با کیوان در روزنامه کارگزاران همکار بودیم. بعد خبر رسید عبدالرضا تاجیک را گرفتند. یعد از انتخابات گرفته بودنش اما آزاد شده بود. با او در روزنامه شرق همکار بودم. نکته جالب این است که در روزنامه اعتماد نشسته بود که زنگ زدند و گفتند سر کوچه هستیم و بیا خودت را معرفی کن!!! راستی. علیرضا بهشتی- پسر شهید بهشتی- هم دستگیر شد.

راستش داشتم توی ذهنم نام دوستانم را مرور می کردم که ببینم کسی باقی مانده یا نه. اما چند نفر بیشتر در آرشیو ذهنم باقی نمانده است. دیگر خسته شده ام از شوخی های بچه هایی که البته با نیت تلطیف روحیه، به ما می گویند شما را هنوز نبرده اند؟

برای هادی عزیز و نادیده

kelkeshabaneh — Mon, 28 Dec 2009 22:20:15 GMT

اول) ممنون از هادی عزیز. هادی جان برایت ایمیل زدم اما شاید نتوانی ایمیلت را باز کنی. باید بگویم بله. پاسخ سئوالات متاسفانه مثبت است. نمی دانم این دیگر چه صیغه ای است اما کاری از دست کسی ساخته نیست. فعلا آن نفسی که سعدی گفته بود مُمِد حیات است، می رود و می آید و منت هم سرمان می گذارد اما دیگر مفرح ذات نیست.

دوم) مثلی فرنگی می گوید:«اگر پاهایم را ببرید روی دست هایم می ایستم.»

...

kelkeshabaneh — Mon, 28 Dec 2009 16:20:40 GMT

چرا باید بر خویشتن هموار سازم

رنج آبیاری باغی را که از آن

گل کاغذی می روید؟

از شمس لنگرودی

kelkeshabaneh — Sat, 26 Dec 2009 15:31:51 GMT

ما چون تاکی بر پیکر زندگی می پیجیم

و آفتاب

بی خواهش آدمی می چرخد.

این خوشه های روشن انگور آیا پیش از این شراب نبوده است.

شمس لنگرودی(از قصیده لبخند چاک چاک)

مشاهدات یک خبرنگار بیکار

kelkeshabaneh — Fri, 25 Dec 2009 17:41:47 GMT

یکم) امروز طبق سنت جمعه های ایام بیکاری باز هم رفتم کوه. بهتر است بگویم رفتیم کوه. مدت ها بود چنین مناظری ندیده بودم. منظورم طبیعت نیست بلکه چیزهایی است که می ارزد آدم بایستد و نظاره گر باشد؛ تماشایی توام با تامل و تاسف. مدت ها بود که ندیده بودم کسی را با کسی بگیرند و بگویند با این خانم یا آقا چه نسبتی داری، که دیدم. جالب بود.

دوم) در خبرها خواندم ژاپن از اخبار علمی جهان بیش از 12 درصد را به خود اختصاص داده است اما ما اندر خم یک کوچه هستیم!

سوم) کوه به آدم چیزهای جالبی نشان می دهد. نمی دانم این ها دیدنی بودند یا من از پشت کوه آمدم اما برایم جالب بود که مردی حدودا 60 ساله تک و تنها آمده کوه. می گفت بعد از فوت همسرش تقریبا هر روز می آید اینجا. مگر چنین چیزی توی دنیای امروز شدنی است؟

چهارم) دو تا پسر حدودا بیست و سه چهار ساله برای گربه و سه توله اش آشغال گوشت آورده بود. این یکی را دیگر نمی شود باور کرد. توی این سن و سال، آدم به فکر گربه باشد؟ آن هم نسلی که غایت ذهنش ساسی مانکن است؟ من که باور نمی کنم.

پنجم) هنوز هم هستند آدم هایی که با وجود توالت های شیک در توچال، به سیاق مالوف و شناخته شده، پشت درخت خودشان را راحت می کنند و محیط زیست را ناراحت. این یکی را باور می کنم چون اینجا ایران است.

از یاسین نمکچیان

kelkeshabaneh — Tue, 22 Dec 2009 19:28:18 GMT

عزیز دوستی دارم به نام یاسین نمکچیان که بهتر از آب روان است. پشت و رو ندارد و زیر و رو هم نمی کشد. جدا از تعارفات رایج ایرانی، یاسین شعر را خوب می شناسد و خاصه به شعر خاستگاه خودش- شمال- اشراف غیرقابل کتمانی دارد. سادگی یاسین نه در رفتارش که در گفتارش هم هویداست؛ پنهان نمی کند که بچه شهرستان است و نیک می داند تهرانی بودن، آش دهان سوزی هم نیست-که مثلا ما تهرانی هستیم- و همین برایم جالب است.

دوست من اما کتاب شعری دارد که اندازه اش کوچکتر از یک کتاب جیبی است اما عمقش؟ نمی دانم. اسم کتاب یاسین «مشتی از عطر شالیزار» است. این اثر 32 صفحه دارد و بیش از دو سال در وزارت فخیمه ارشاد در آب نمک بود! باورتان می شود؟ این کتاب برگردان شعر شاعران گیلکی است و اگر بگویم آن را تا حالا صدبار خوانده ام پربیراه نگفته ام. آن را نشر مشکی منتشر کرده و پیشنهاد می کنم بخوانیدش. برای اینکه ترغیبتان کنم، شعری را از همین دفتر می نویسم تا ببینید چقدر واژه هایش نمناک هستند و گیرا:

نگاه کن

دنیا

شبیه چهارشنبه سوری است

من آتش می گیرم

تو از روی من می پری...

شعری از محمد بابایی پور/برگردان از یاسین نمکچیان

...

kelkeshabaneh — Mon, 21 Dec 2009 21:22:06 GMT

نگفتمت تنها نرو، شب در کمین نشسته...

از سید علی صالحی

kelkeshabaneh — Sun, 20 Dec 2009 20:54:41 GMT

سنگین از نگفتنم!

در لحن ماه خبر از مرمر ابر است و غبار آب

پس این ارغوان را

آرامتر فرود آر

گلویم

کودک تر از بوسه های ملاقات است...

کی بود کی بود، من نبودم

kelkeshabaneh — Sat, 19 Dec 2009 18:56:44 GMT

دیگر نمی خواستم در مورد رضازاده چیزی بنویسم. همان قهرمان وزنه برداری که چند روز پیش خبر محرومیتش را دادند و من هم نوشتم در همین بلاگ. اما امروز اصولا همه چیز از بیخ و بن انکار شد. من در همان پست هم نوشته بودم که اگر دستور از بالا نرسد، او محروم می شود اما خب، یادم رفته بود در ایران زندگی می کنم که کسی را به خاطر حمایت از یک کاندید به سیخ می کشند و دیگری را به دلیل حمایت از آن یکی، بر مصطبه پادشاهی می نشانند. بله، امروز اعلام شد آقای وزنه بردار نه تنها محروم نیست که کاندید ریاست فدراسیون وزنه برداری هم هست.

داشتم خاطرات هیلاری کلینوتن را می خواندم. رسیده بودم به جایی که از رابطه مخفیانه مونیکا لویسنکی و شوهرش نوشته بود. او چنین می آورد:« کنگره، بیل را مواخذه کرد اما نه به خاطر رابطه با مونیکا بلکه به دلیل کتمان آن. بیل به خاطر دروغ مواخذه شد...»

دروغ. می خواهم در فرهنگ لغت دنبال معنی این وازه بگردم چون در کشور من، کسی دروغ نمی گوید!!!

ایراندخت آمد

kelkeshabaneh — Sat, 19 Dec 2009 10:54:18 GMT

هفته نامه ایران دخت هم با شکل و شمایل جدید منتشر شد. اینکه می گویم جدید، واقعا جدید است. هفته نامه شهروند امروز را یادتان هست؟ این مجله شبیه همان است. با همان تیم قوچانی از این هفته این نشریه جدید را منتشر کرده ایم. می توانید آن را تهیه کنید و البته پر از مطالب خواندنی است. از ادبیات و سینما گرفته تا سیاست و اقتصاد و ورزش. از این بنده کمترین هم یک یادداشت و یک داستان ترجمه چاپ شده. هر هفته روزهای شنبه منتظریم تا این نشریه را بخرید.